Verdiepding 10: copyright en Creative Commons

 

Terecht, maar wel lastig hoor, die auteursrechten en Creative Commons-licenties. Het plaatje hierboven heb ik van Wikimedia Commons gehaald en bewerkt door er een stukje af te knippen.

Zonder dit Verdiepding was ik nooit op het idee gekomen te zoeken naar auteursrecht op de website van 23Dingen of op welke website dan ook. 

Dat foto's op Flickr onder bepaalde voorwaarden vrij te gebruiken waren wist ik, maar niet dat je op deze foto's kon selecteren. Dat maakt het zoeken een stuk makkelijker. Wat ik me van een tijd geleden herinner is, dat er op Flickr bij lange na niet zoveel leuke plaatjes te vinden waren als op Google Afbeeldingen. Als ik nu kijk, is dat aantal wel toegenomen, maar je moet nog steeds flink zoeken naar nou net dat ene leuke en/of toepasselijke plaatje. En ik wist ook niet dat je kunt selecteren op Google Afbeeldingen met een CC-licentie wanneer je zoekt via de website van Creative Commons. Wel jammer dat dit niet standaard in Google zit.

 

Wat de bibliotheek betreft vind ik dat die een naam hoog heeft te houden als betrouwbare instelling en zich moet houden aan het auteursrecht. Nog even gegoogled op een stukje geciteerde tekst uit mijn blogbericht over Pinterest, maar mijn blog verscheen niet.

Plaatjes zoeken wordt een stuk lastiger en minder leuk als je je aan de regels wilt houden. Er staan zo veel leuke plaatjes 'gewoon' op Google en ze zijn zo makkelijk te vinden. De kans is groot dat je het met minder moet doen wanneer je je aan de regels houdt. Nu ik weet dat er meer mogelijkheden zijn om te selecteren op afbeeldingen die je vrij voor niet-commerciële doelen mag gebruiken, ga ik vanaf nu dan toch maar alleen afbeeldingen op mijn blog zetten waarvan ik zeker weet dat het mag.

En dan ga ik nu genieten van mijn Kerst- en Dingenvakantie.

Fijne feestdagen!

Tussendoording: pleidooi voor de plant (en de luie stoel)

Op 16 november schreef ik al een regeltje over mijn gemis aan groen in de bibliotheek:

"En ook hier, net als in De Boekenberg in Spijkenisse: groene planten en - tot mijn grote verbazing - traditionele boekenkasten. Dat groen mag trouwens van mij terugkomen in de bibliotheek (heerlijk lezen in een luie stoel onder een palm..., kopje koffie erbij..., koekje...)."

Toen ik op 2 januari 2004 in de jaren-’70-bruine bibliotheek in Egmond aan Zee ging werken, stonden er hier en daar yucca's in een hoek, in bruine pot, 'tikje' scheefgegroeid, en ze bloeiden ook nog af en toe. Toen de bibliotheek ging verhuizen naar het nieuwe pand in Egmond aan den Hoef, was er helaas geen plaats meer voor levend groen.

Gelukkig ben ik niet de enige die dit groen in de bibliotheek mist. Vele Belgen missen dat met mij. En die Belgen zijn zo gek nog niet: die hebben bijvoorbeeld al jarenlang een landelijke (Vlaamse) bibliotheekcatalogus. En ze hielden dit jaar een campagne tijdens hun jaarlijkse Bibliotheekweek, om 'dromen' te verzamelen over de toekomst van de bibliotheek. Deze campagne heeft duizenden reacties opgeleverd. Met speciale activiteiten in het land en via de website www.bibstevanhetland.be (ha, ha..., ja, het blijven toch Belgen hè :-) werd iedereen uitgenodigd mee te denken over de toekomst van de bibliotheek.

"Een van de suggesties was om planten de bibliotheek binnen te halen. Als het aan de gebruikers ligt die hun woordje deden, mag het allemaal heel uitnodigend ingericht worden, een beetje knus zelfs. Met prettige stoelen bijvoorbeeld. Een plek om uit te rusten. Waar je een boek kunt lezen met een leeslamp. Het thuisgevoel."

Bibliotheekblad schreef er een artikel over.

Ik denk dat het in veel biblioheken sfeervoller wordt met hier en daar een mooie grote plant en een heerlijke luie stoel.

En dan denk ik niet aan zo'n plant zoals op de foto hieronder. Maar dit is wel een bijzonder exemplaar. Lees het in 'The story of the massive plant in Kilmer library'.

 

Verdiepding 9: Pinterest

Ik ben dol op leuke plaatjes. Dit moest dus echt iets voor mij zijn. Pinterest is leuk, maar na een poosje uitproberen had ik het eigenlijk wel gezien. Ik kan voor mezelf ook niet zoveel toepassingen bedenken.

'k Heb gekeken op de websites van bibliotheken die Pinterest gebruiken, maar vraag me dan toch af wat de meerwaarde ervan is. (En wanneer er ook nog een overvloed aan plaatjes te zien is, haak ik al gauw af.) En of de klant hierop zit te wachten? Ik denk het niet. Wanneer je extra aandacht wilt vestigen op (onderdelen van) de collectie, dan zou ik kiezen voor het landelijke 'In de etalage' en de landelijke digitale etalages over verschillende onderwerpen.

En dan is er natuurlijk nog het auteursrecht.

Aan de ene kant is er het verhaal van Raymond Snijders:

"Bewust bezig zijn met je eigen content betekent ook respect hebben voor content van anderen. Het betekent ook dat je niet foto's maar vrij hoeft te geven aan Pinterest-gebruikers omdat het toevallig een veelgebruikte dienst is. Eén van de negatieve dingen waarmee Pinterest het nieuws haalt is het gegeven dat de overgrote meerderheid van de Pinterestgebruikers de voorwaarden niet naleeft: voor bijna alle pins geldt dat de Pinterestgebruikers geen toestemming hebben voor het overnemen van de afbeeldingen en dat ze niet de rechthebbende zijn ervan. Het valt niet te ontkennen dat de boards tot de nok toe gevuld zijn met auteursrechtelijk beschermde foto's."                                                      Bron: http://rsnijders.info/vakblog/2012/02/22/niet-meer-pinnen-pinterest-blokkeren-op-je-site/

En aan de andere kant is er het verhaal van Arnout Engelfriet:

"Als ik nog ouder en cynischer zou zijn, dan zou ik het failliet van het plaatjesauteursrecht aankondigen. Iedereen, echt iedereen vindt het doodnormaal dat je leuke plaatjes gewoon via Google Afbeeldingen bij elkaar raapt voor je moodboard, blogillustratie of Hyves- dan wel Facebookdecoraties. En dat gebeurt dan ook massaal. De uploaders zijn nauwelijks op te sporen, de tussenpersonen zijn niet aansprakelijk en met notice/takedown is het dweilen met de kraan, of zeg maar gerust de dam open."                                                                                                                                            Bron: http://blog.iusmentis.com/2012/03/02/pinterest-en-het-plaatjesauteursrecht/

Ik plaats ook zomaar plaatjes op mijn blog. Het is toch geen doen om bij elk plaatje toestemming van de eigenaar te vragen? Ik ben het met de nog oudere en cynische meneer Engelfriet eens: wat mij betreft mogen ze het failliet van het plaatjesauteursrecht op internet aankondigen.

Als bibliotheek geen plaatjes gebruiken waar auteursrecht op rust of waarvan je niet weet of dit zo is.

Verdiepding 8: screencasting

Nadat zoonlief onze microfoon had aangesloten en ingesteld (heel handig, zo'n kind), heb ik eerst geprobeerd een screencast te maken met Screenr. Een mislukte screencast delete je immers toch gewoon weer? Net als het account na afloop?  Ik begon, maar moest lachen en wilde opnieuw beginnen. Maar waar zat de deleteknop? Op de Help-toets geklikt, maar ook daar vond ik niets over het verwijderen van een screencast. Toen maar naar Google gegaan, waar ik de vraag intypte, maar ook geen antwoord vond. Ik las ook dat de screencasts openbaar zijn: er is geen mogelijkheid die privé te houden. Omdat ik er geen tijd meer aan wilde besteden, besloot ik verder te gaan met Screencast-O-matic en mijn Screenr-account te verwijderen. Maar waar was de knop waarmee je dat kon doen? Ook al niet te vinden... En wat bleek na weer wat gegoogle? Je account beëindigen kan dus helemaal niet:

          Justin Wilcox (Screenr Business Coach):
          Hello. It's not currently possible to delete a Screenr account.

En daar hou ik niet zo van. Ik was benieuwd of dat bij Screencast-O-matic ook zo was. Dus eerst op zoek naar info via Google. Ik vond een overzichtelijke handleiding en zag dat je daar wel eenvoudig een screencast kon aanpassen of verwijderen. Kijk, dat was beter. En je hoefde ook niet perse een account aan te maken. Nog veel mooier. 'k Heb een screencast gemaakt en dat ging eigenlijk vrij makkelijk, maar dan moet je wel een goede microfoon hebben…  De enige microfoon hier in huis is hoogbejaard. Ik was alleen heel in de verte en met ruis te horen. Zoon geroepen, die geprobeerd heeft het geluid aan te passen, maar dat lukte helaas niet. Maar ik weet nu hoe het gaat en het was leuk om te doen.

In februari 2010 heb ik in een blogbericht over You Tube een screencast van Bibliotheek Den Haag gezet en een instructiefilmpje van Bibliotheek Waterweg. Ik was benieuwd of die ook nu nog op hun websites voorkwamen. Nee dus. Bij Waterweg vond ik onderaan de website nog wel hun inmiddels gedateerde instructiefilmpjes onder de knop Vimeo bij Sociale netwerken, maar nieuwe instructiefilmpjes of sceencasts kon ik niet vinden. Ook niet op de website van Bibliotheek Den Haag. En dat geldt ook voor de gedateerde screencasts van Bibliotheek Oost Achterhoek waar ik vandaag toevallig terechtkwam. Ik ben dan eigenlijk wel benieuwd waarom er geen nieuwe zijn gemaakt. 'k Heb ook nog een paar websites van grote bibliotheken bekeken, maar geen screencasts kunnen vinden.

Omdat ik regelmatig van leners hoor dat ze de CWise-catalogus best ingewikkeld vinden, lijkt het me handig een paar korte screencasts te maken (zoals: hoe kun je zoeken, reserveren, hoe kun je je eerder geleende titels vinden of je gegevens inzien en wijzigen). Die kun je dan bijvoorbeeld verzameld onder een knop ‘catalogusuitleg’ onder het cataloguszoekvenster plaatsen.

Tussendoording: de vrijwillige bibliotheekmedewerker

Gisteren, 7 december, was het Nationale Vrijwilligersdag.

Zeventien dames en een heer

Sinds ruim een halfjaar ben ik contactpersoon voor de vrijwilligers van Bibliotheek aan huis en de vrijwilligers die in zorginstellingen een kleine bibliotheek beheren in Bergen, Egmond en Schoorl. Daar zijn op dit moment achttien vrijwilligers werkzaam, zeventien seniordames en één seniorheer, maar die laatste hoort dan wel weer bij een van die dames. Die dame en heer runnen trouwens al meer dan tien jaar samen een bibliotheekje in een zorginstelling. Al deze vrijwilligers zorgen ervoor dat mensen die zelf niet meer in staat zijn om naar de bibliotheek te gaan, toch boeken kunnen lenen.

Boeken en een praatje
Een tijdje geleden ben ik gaan kijken in de bibliotheekjes in de zorginstellingen. De vrijwilliger is er een vertrouwd gezicht: om de veertien dagen wordt gezamenlijk koffie gedronken en bijgepraat en daarna gaat de bibliotheek een uur open. Niet alleen de boeken, maar zeker ook het praatje bij de koffie, het sociale contact, zijn zo belangrijk. En dat geldt ook voor bibliotheek aan huis: voor sommige ouderen is zelfs het persoonlijke contact belangrijker geworden dan de boeken. Soms ontstaat er zelfs een speciale band met elkaar.

Koffie met gevulde speculaas
Laatst was ik met een aantal vrijwilligers op bezoek in vestiging Akersloot, als uitstapje en om even bij te praten met koffie en gevulde speculaas. Iedereen vertelde hoe het ging. Er worden onder andere boeken gebracht bij een mevrouw van 101 en een mevrouw van 94 die literatuur en informatieve boeken in kleine letters leest. En soms is het in het begin dan wel even wennen: toen de vrijwilligster geïnteresseerd vroeg hoe deze mevrouw een bepaald boek had gevonden, was het antwoord: “Mevrouw van de bibliotheek, komt u mij nu uithoren over wat ik gelezen heb?”. Gelukkig is dit na een korte uitleg helemaal goed gekomen :-). Er waren ook twee vrijwilligsters die dit jaar in de krant lazen dat hun ‘klant’ was overleden. Je komt jarenlang bij iemand thuis en schrikt dan enorm. Het komt ook voor dat de familie zelfs niet weet dat er een vrijwilligster van de bibliotheek aan huis komt of dat in de drukte rondom het geregel vergeten wordt de vrijwilligster op de hoogte te stellen. Goed om gegevens van bijvoorbeeld een zoon of dochter te hebben, met wie je contact op kunt nemen als dat nodig is en andersom.

Wat me eerder opviel tijdens een vergadering dit voorjaar en nu weer, is de grote betrokkenheid van de vrijwilligers. De meesten doen dit werk al meer dan tien jaar met veel plezier en voldoening. Geweldig dat deze mensen er zijn, niet alleen in onze maar in zoveel bibliotheken.

Akersloot
Het bezoek aan Akersloot was erg leuk en gezellig. Ik was steeds van plan om er eens te gaan kijken, maar omdat ik verder niets in Akersloot te zoeken heb, kwam het er dan toch steeds maar niet van. We werden gastvrij ontvangen door gastheer R. die ons rondleidde in deze mooie vestiging. Ik ben helemaal voor het winkelconcept en dat is in deze kleine vestiging knap toegepast, met een ‘catwalk’ en uitnodigende tafels en kasten. Een gezellige en frisse bibliotheek, waar het prettig toeven is. Dus…, als je er nog niet geweest bent…

Verdiepding 7: mediawijsheid

Door deze Verdiepdingencursus heb ik mijn Netvibespagina uit 2009 weer helemaal herontdekt, afgestoft en voorzien van een nieuw tabblad, 'Mediawijsheid'. En als je dan gaat zoeken kom je zo ontzettend veel informatie tegen. Kun je uren zoet mee zijn. Al lezend vroeg ik me af: "Hoe kun je als bibliotheek een 'Huis van Mediawijsheid' zijn, hoe kun je structureel een belangrijke aanvulling zijn naast al die mogelijkheden die het internet al biedt, zoals

Klik & Tik,
Medawijzer.net en
Medialessen.wikiwijs (in samenwerking met onder andere de VOB)?"

Want, ben je bijvoorbeeld een beetje een mediawijze juf of meester, dan kun je al snel een paar leuke lessen in elkaar draaien met behulp van de online Nieuwe Media Gids of je gaat zelf aan de socialemediastudie door het lezen van een boek als 'Inspiratieboek Sociale media voor de basisschool' dat je ook nog gratis kunt downloaden op de website Mijnkindonline.nl. En ook voor leerkrachten zijn er handige Scoop.it!'s.

Al in 2008 werd het belang van goed mediaonderwijs vastgesteld door de minister, maar hoe ver is dit nu? Als ik kijk naar mijn oudste dochter die deze zomer haar juffendiploma kreeg: zowel op de Pabo als op de basisscholen waar ze de afgelopen vier jaar stage heeft gelopen en op de school waar ze nu (tijdelijk...) werkt, wordt niet of nauwelijks aandacht besteed aan mediawijsheid. En wat moet je als de school ook nog eens flink moet bezuinigen? Dan is er geen budget voor het inhuren van een mediawijze bibliotheekmedewerker met leuke en leerzame lessen of workshops. En als er binnen het onderwijsteam geen mediawijze leerkrachten zijn en er weinig of geen budget is om hen mediawijs te maken, dan schiet het helemaal niet op.
Wanneer er geen tijd en geld beschikbaar komt voor het ontwikkelen van digitale vaardigheden van leerkrachten en burgers, zou het nog wel eens heel lang kunnen duren voor dit echt een plek heeft gekregen binnen het onderwijs. Omdat scholen vaak niet weten hoe om te gaan met media-educatie en leerkrachten vaak te weinig tijd hebben en/of onvoldoende mediawijs zijn, kan de bibliotheek een belangrijke en betrouwbare aanvulling zijn (zie ook website ProBiblio).

Voor de liefhebbers:
Frankwatching.nl (speciaal geschreven voor de Week van de Mediawijsheid, met leuk afsluitend filmpje) en
Dutchcowboys.nl. Ik heb heel erg in beide teksten gezocht, maar het woord 'bibliotheek' er niet in kunnen ontdekken.

Als bibliotheek regelmatig tijdens persoonlijk contact met het primair en voortgezet onderwijs en de ROC's polsen waar behoefte aan is. Wat het voortgezet onderwijs betreft is nu een begin gemaakt met Biebsearch en informatiebijeenkomsten voor leerkrachten. Ook kunnen leerkrachten deelnemen aan 23Onderwijsdingen. De workshop 'Informatievaardigheden' van collega 'Herfst' & collega aan tweedeklassers van het VMBO vind ik ook een mooi voorbeeld van hoe de bibliotheek kan bijdragen aan het vergroten van mediawijsheid op school. Wat media-onderwijs aan volwassenen betreft zijn we voor mijn gevoel heel goed op weg met verschillende computercursussen, de 7Dingencursus en de digitale spreekuren. En dan zijn er nog de twee mediabars die ik nog steeds niet gezien heb. Dat is dan alvast een goed voornemen voor het nieuwe jaar :-).

En wat mediawijsheid betreft heb ik als Bergense informatiemedewerker sinds de vorige Dingencursus in 2009/2010 nauwelijks vragen gehad, ook niet tijdens de Week van de Mediawijsheid. De vragen die ik kreeg gingen bijvoorbeeld over het aanmaken van een hotmailadres, wat te doen bij een hotmailaccount dat gehackt bleek, hoe je bijlagen bij een e-mail kunt openen of hoe je op een iPad een foto toe kunt voegen aan een e-mail.

Verdiepding 6: Instagram

Wat leuk is Instagram! Je zou er bijna een Facebookaccount voor aanmaken ;-). Het maakt het nog makkelijker om snel foto's op internet te zetten en te bewaren, al dan niet openbaar. Reden om hier het onderwerp 'wat zet je wel en niet op internet' maar weer eens aan de eettafel te bespreken. Waarschijnlijk weten veel ouders niet dat hun kinderen een Instagramaccount hebben; ik wist bijvoorbeeld ook niet dat mijn jongste (17) een account heeft. Instagram is inmiddels groter dan Twitter en de gebruikers zijn actiever dan op andere websites

Boeken en blaadjes
Een account aangemaakt en aan het oefenen geslagen. Zaterdag in Egmond wat biebfoto’s gemaakt en gistermiddag liep ik in de tuin met mijn iPad te zwaaien. Het voordeel van foto’s maken met je iPad is, dat je de foto's zo lekker groot op je scherm kunt zien. Ik heb me niet aangemeld via Ink361 of Statigram,  ook omdat ik de volgende melding kreeg:

Ink361 is requesting to do the following:
- Access your basic information: includes photos, friend lists & profile info
- Like photos: only with your express permission
- Comment on photos: only comments that you compose
- Follow/unfollow other usersL only with your express permission.

Twee van mijn oefenfoto’s:

 

 

Mooie aanvulling
Voor de bibliotheek is Instagram een mooie aanvulling: we kunnen zelf foto’s van wat er maar in de bibliotheek aanwezig is of gebeurt toevoegen aan een gezamenlijk, gesloten account. Je kunt dan een selectie maken voor Facebook en Twitter. Aan openbare foto's kun je dan iets als #biebkennemerwaard toevoegen. Dit kun je dan behalve via je (sociale) media ook promoten door middel van een jaarlijkse fotowedstrijd. En dat doet me dan met enige weemoed denken aan de bibliotheek in Schoorl. Hier werd traditioneel jarenlang een succesvolle fotowedstrijd gehouden met foto's aan de muur en een heuse puntentelling op een flipover. Zowel bibliotheekbezoekers als een vakjury gaven hun stem. Sinds de brand die de bibliotheek in april 2009 trof, wordt er geen fotowedstrijd meer gehouden in de veel kleinere vestiging die daarna overbleef: er is geen ruimte meer aan de wand.

Picasa
'k Ben ook nog even gaan kijken op mijn Picasa-account. Ook daar kun je foto’s bewerken, al gaat het iets minder snel, maar heb je wel meer mogelijkheden. Tot mijn verrassing kon ik opeens niets meer met de optie ‘Bewerken in Picasa’ (bleef grijs) en toen ik dan maar ‘Bewerken in Creative Kit’ aanklikte, stopte dit programma steeds halverwege met laden. Het duurde even voor ik erachter kwam dat er inmiddels een nieuwe versie beschikbaar was, Picasa 3.9, die geïnstalleerd moest worden. Daarna werkte alles weer. Voor degenen die dit ook tegenkomen: na het installeren moet je wel eerst je browser afsluiten en opnieuw opstarten. En wat Instagram betreft: ik denk dat ik dit wel naast Picasa blijf gebruiken.

Tenslotte nog een economische tip in deze krappe tijden:
Mocht je Twitter-account nog steeds niet zoveel opbrengen als je wel zou willen, dan kun je altijd nog je Instagramfoto’s afgedrukt op canvas verkopen via Instacanvas: “A good idea to get an economic benefit to your daily Instagram work or simply a nice idea for a gift” :-)

Verdiepding 5: crowdsourcing en crowdfunding

Crowdsourcing:
We maken al gebruik van vormen van crowdsourcing: digitaal via CWise en niet-digitaal via de Biebkidz en het klantenpanel in Egmond (ik weet niet of er verder nog klantenpanels zijn). Je kunt verder nog denken aan een digitale ideeënbus op je homepage. Of vragen op je homepage stellen, zoals: "Bibliotheek Alkmaar-Centrum heeft een gedaanteverwisseling ondergaan: wat vindt u ervan?" of een poll. Of kleine persoonlijke enquêtes houden over een speciaal onderwerp waarover je meer wilt weten van je klanten. Je kunt ook een link naar goeievraag.nl op je website plaatsen. En het idee van jeugdcollega's om recensies van leerlingen te koppelen aan de leeslijst, vind ik een geweldig idee: de mening van medeleerling spreekt natuurlijk veel meer aan dan die van een bibliothecaris.

Ik zet nu alvast in mijn agenda dat ik in 2014 ga kijken op de nieuwe website van Bibliotheek Århus in Denemarken
:-). Dan wordt deze crowdsourcende, transparante 'bibliotheek van de toekomst', mèt parkeergarage, geopend:

Urban Mediaspace will be one of Scandinavias largest public library and belongs to a new generation of libraries that are built for the future and thus enjoys a very flexible design. The house is situated at the mouth of the Aarhus River in one of the most prominent sites of the Aarhus city centre. The Library is designed by Schmidt Hammer Lassen Architects and will be ready by 2014.

En ook hier, net als in De Boekenberg in Spijkenisse: groene planten en - tot mijn grote verbazing - traditionele boekenkasten. Dat groen mag trouwens van mij terugkomen in de bibliotheek (heerlijk lezen in een luie stoel onder een palm..., kopje koffie erbij... koekje...). Wanneer de herinrichting van Alkmaar-Centrum van start gaat, is het misschien leuk om op de homepage een filmpje van de vorderingen te laten zien. En dan uiteindelijk misschien een promotiefilmpje van alle vestigingen met een prettig muziekje erbij? Hieronder een voorbeeld van Bibliotheek Århus nu:

Crowdfunding
Op dit moment zou ik niet weten voor welk project crowdfunding ingezet zou kunnen worden. In de toekomst doen zich vast wel projecten voor die niet (meer) gefinancierd kunnen worden, tenzij er sponsorgeld beschikbaar komt. Je kunt alvast nadenken over hoe je zo'n crowdfundingsproject zou willen orgeniseren. Bieb4biebs heeft een standaardformulier ontwikkeld dat pilotbibliotheken kunnen gebruiken om hun projectideeën verder uit te werken. Dit formulier zouden we kunnen opvragen. Begin 2013 evalueert Biebs4biebs hun pilot: je kunt ook van hun ervaringen gebruikmaken, dan hoef je niet helemaal zelf het wiel uit te vinden.

Verdiepding 4: Google+

'k Heb nooit de behoefte gehad om een Facebookpagina aan te maken. Eén van de redenen is, dat ik werk en privé niet door elkaar wil laten lopen. Toen ik een vriendin die heel actief is op Faceboek naar haar ervaringen vroeg, bleek dat ze soms van collega's opmerkingen over haar kinderen kreeg omdat die ook haar Facebookvrienden waren. En als ik kijk naar familie en vrienden van dezelfde belegen leeftijd als ik, dan zijn er maar weinig actief op Facebook.
En dus al helemaal niet op Google+.

Omdat je familie, vrienden en collega's gescheiden kunt houden en ik toch wel nieuwsgierig was naar Google+, ook omdat je het +1-ikoontje zo vaak op internet tegenkomt, heb ik nu wel een account aangemaakt. Als ik zou moeten kiezen tussen Facebook en Google+, dan kies ik duidelijk voor Google+. Ook omdat ik ergens las dat je daar niet wordt geconfronteerd met ongevraagde advertenties, het prettiger werkt met smartphone en tablet en Google meer aandacht zou hebben voor privacy dan Facebook. Toen ik mijn zoon (20) mijn Google+-pagina liet zien, was zijn reactie: "Wat moet je daar nou mee, dat is 'lame', niemand heeft Google+, iedereen zit op Facebook". Maar zat jaren geleden niet 'iedereen' in Nederland op Hyves?

Google+ wil in Nederland nog niet zo erg, maar wereldwijd is het aantal gebruikers het afgelopen jaar wel heel snel toegenomen, al is nog maar ongeveer 1 op de 4 echt actief.

Ik heb een Biebkringetje gemaakt met daarin de verdiepende collega's die ik ken en kon vinden. En daarna zag ik staan: "Voeg ten minste 10 mensen die Google+ gebruiken aan je kringen toe en je zult een fantastische ervaring hebben!" Dan weet je weer dat Google uit Amerika komt. En verder ken ik niemand in mijn omgeving die gebruikmaakt van Google+.

'k Wilde ook nog ergens op een +1-button klikken en had op Vimeo een mooi filmpje gevonden. Hier had nog niemand op de button geklikt, zag ik. Tot mijn verbazing lukte het niet. Gezocht naar een oplossing op internet, maar niet gevonden. (Tijdens het zoeken kwam ik nog deze handige info voor enthousiastelingen tegen.) Het duurde even voor ik erachter kwam, dat alle +1-buttons op Vimeo het gewoon nog niet doen: overal staat de teller op nul. Het filmpje bleek ook op You Tube te staan en hier lukte het uiteraard wel. Hieronder het filmpje voor degenen die (nog) niet in mijn Biebkringetje zitten:

Nocturnal - Scenes of the Southern Night, Western Australia and Chile. from Colin Legg on Vimeo.

The video won first place at the 2012 David Malin Awards in the animation category, the awards are for images of the night sky and landscape captured by Australian astrophotographers.
Music Credit: Nocturnal (Redux) by Unkle
Colin Legg:
facebook.com/ColinLeggPhotography
twitter.com/colinleggphoto
plus.google.com/112350127289601016285

Ik ben benieuwd of Google+ het uiteindelijk van Facebook gaat winnen. Google is niet alleen bezig om een sociaal netwerk aan te bieden dat kan wedijveren met Facebook, maar het wil ook een platform zijn, waarin alle behoeften van sociale media gebruikers samengevoegd zijn. Alles onder één dak: foto's, games, hangouts enz. Als steeds meer bedrijven ervoor gaan kiezen Google+ te gebruiken is het misschien alleen een kwestie van tijd. En intussen probeert Google iedereen ervan te overtuigen dat ze uiteindelijk zullen winnen.

Omdat 'iedereen' nog steeds op Facebook zit, is Google+ voor de bibliotheek op dit moment niet interessant. Pas als het door heel veel mensen gebruikt wordt, kun je er iets mee.

Verdiepding 3: content curation

Information overload
Toen ik goed en wel een aardig eindje op weg was met het lezen van de tekst van dit Verdiepding dacht ik iets als: "Nóg meer sociale media, nóg meer mogelijkheden om te verzamelen en informatie te delen" en een vaag gevoel van 'information overload' kwam naar boven. Even later las ik dat het, behalve een dienst aan klanten, juist ook een middel is om iets te doen aan informatie overload bij medewerkers. Ik was benieuwd.

De bomen en het bos
Er is zo gigantisch veel informatie beschikbaar: mensen zien vaak door de bomen het bos niet meer of zien de de verkeerde boom, omdat ze niet goed kunnen zoeken. Maar als je niet in de gaten hebt dat je de verkeerde boom te pakken hebt, wat dan? Hoe vind je degenen die jouw content curation goed kunnen gebruiken? Kinderen en jongeren kun je, móet je, vind ik, op school leren hoe ze de weg kunnen vinden in het digitale bos. Een schone taak voor de bibliotheek om dit in samenwerking met leerkrachten en docenten te doen. Een digitale krant kan daarbij een nuttig handvat zijn en je kunt kinderen er ook zelf mee laten oefenen.

Paper.li, Scoop.it! en Storify
De eerste twee uitgeprobeerd en dan ga ik voor Scoop.it! Je kunt eenvoudig zelf informatie plaatsen, (eigen) plaatjes en ook eigen tekst toevoegen. Verder ziet het er heel overzichtelijk uit. Al die informatie, filmpjes en foto’s die zomaar op je Paper.li verschijnen, vind ik maar niks. Scoop.it! geeft suggesties en dan kun je kiezen. Ik wil liever zelf bepalen wat ik plaats. Storify heb ik bekeken, maar verder niets mee gedaan. Dit is voor verhalenschrijvers; het doet me denken aan een blog.

De bibliotheek als content curator
Dat vind ik een lastige als het niet om kinderen en jongeren gaat. Op welke andere doelgroepen zou je je daarnaast kunnen richten? En hoe bereik je die? En wat is interessant voor die doelgroepen? Je zou bijvoorbeeld kunnen denken aan een digitale krant voor ouderen: lokale historie, verenigingen, (bibliotheek)activiteiten, (computer)cursussen, uitjes.
En dan moet de inhoud als het even kan ook nog:
1. origineel zijn
2. meerwaarde bieden
3. relevant zijn
4. een eigen verhaal hebben en
5. opvallen.

Kijken bij Bibliotheek Enschede
Een ander idee zag ik op de website van Bibliotheek Enschede. (Op de homepage staan klantvriendelijke knoppen boven het cataloguszoekvenster. Die wil ik eigenlijk wel kopiëren naar onze website, net als het onderdeel 'In de etalage'.) Hier ging ik kijken na het lezen van hun Paper.li, waarvan ik me afvraag of deze echt iets toevoegt. Helemaal onderaan staat bij de index een mooi digitaal rijtje, met onder andere een interessant blog, 'Digitip', in de stijl van de website (hou ik wel van, past het allemaal mooi bij elkaar). In het rijtje staan ook Digitale etalages. Eigenlijk zijn dit ook digitale kranten, met allerlei informatie over verschillende onderwerpen, gelinkt aan je collectie, en ze passen ook nog eens mooi bij de lay-out van de website. Als ik me in de klant verplaats, denk ik dat die eerder voor dergelijke 'kranten' of 'etalages' zou kiezen dan voor bijvoorbeeld Paper.li. Een ander verschil met Paper.li zal vast ook iets met een prijskaartje zijn.

Kiezen
Wat kies je als bibliotheek? Kies je naast je website, Twitter, Facebook en je blogs ook nog voor een of meerdere internetkranten of vervang je bijvoorbeeld een blog door een Storify paper? Wat is interessant voor de klant?

Hoe digitale kranten iets zouden kunnen doen aan de information overload bij medewerkers, weet ik niet. Voor mij persoonlijk zijn Twitter en Symbaloo (voorlopig) voldoende.

Zucht... weer niet gelukt om een kort stukje te schrijven... en ik was het nog zo van plan...:-)

Verdiepding 2: Twitter verdiept

Handig, die lijsten! Ik had het woord wel zien staan, maar me er nooit in verdiept, omdat ik niet zo’n enthousiaste twitteraar ben en vast ook niet zal worden. ‘k Heb drie lijsten aangemaakt (met dank aan Rob C. voor het duidelijke filmpje): een voor twitterende collega’s & andere biebmensen, een voor bibliotheken en een voor bibliotheeknieuws. Eindelijk orde in de chaos van al die voorbijvliegende tweets! En de tip van de zoekacties en de mogelijkheid die op te kunnen slaan vind ik ook heel handig.

Sinds het aanmaken van een Twitteraccount vanwege de eerdere 'dingen', volg ik op mijn computer. Maar er gaan ook regelmatig dagen voorbij waarop ik ontelbare tweets totaal aan me voorbij laat gaan. Sinds een paar maanden ben ik in het prettige bezit van een slimme telefoon en sinds kort van een aaiPet (hoera!) en dankzij dit Verdiepding wordt het opeens wel héél makkelijk om berichtjes te lezen, tenminste als er WiFi in de buurt is.

Vanwege de minder uitgebreide functies en de donkere achtergrond van Tweetdeck heb ik gekozen voor Hootsuite (had ik nog nooit van gehoord) en ik ben er helemaal blij mee. Ik heb het overal ingesteld, op mijn telefoon en tablet en op mijn Symbaloo-startpagina prijkt inmiddels ook een uiltje op een blokje. Mijn lijsten heb ik helemaal naar voren gesleept en die verschijnen daardoor nu netjes naast elkaar als eerste op het scherm van mijn aaiPet die ik nu vaker gebruik dan mijn computer.

Ik zie wel wat in het idee van collega 'Angelonmychest' om een Twitterchat te organiseren naar aanleiding van Nederland Leest.

P.S.: veel leuke en handige Twitterweetdingen: Twittermania.

Verdiepding 1: privacy en veiligheid online

Eens in de zoveel tijd google ik mijn naam om te kijken wat er dan verschijnt. Dat was en is niet veel, al waren er wel een paar dingen die me verbaasden.

In 2008 heb ik namens de bibliotheek een vraag gesteld op een website met informatie over bouwregelgeving, met daaronder keurig netjes mijn naam. Dit komt nu, na bijna 5 jaar, nog steeds tevoorschijn als ik op mijn naam zoek.

Mijn Twitterprofielfoto verschijnt als ik via Google afbeeldingen zoek, maar dat vind ik geen probleem.

Mijn blog vind ik op mijn naam alleen via een reactie op een ander blog.

Er is nog iemand met dezelfde naam die uiteraard ook verschijnt als ik mijn naam intyp. Zij woont in Friesland en je kunt er dan op gokken dat ‘die andere Anja' dus waarschijnlijk bij die bepaalde bibliotheek werkt:

Bibliotheek aan huis -
contactpersoon: Anja ... Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots.
JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Als iemand op mijn naam zoekt, hoeft deze informatie wat mij betreft niet tevoorschijn te komen. Als je op 'Bibliotheek aan huis' zoekt met de plaatsnaam erachter, kom je vanzelf keurig bij de juiste informatie op de bibliotheekwebsite terecht met mijn contactgegevens erbij. Gelukkig ben ik niet te vinden via de Telefoongids… al die mensen aan de deur...:-)

Wat ik ook nog steeds tegenkom, is een verslag van een bijeenkomst van de Kenniscirkel Mediawijsheid bij ProBiblio uit 2010, waarbij ik aanwezig was. Toch wel verrassend dat dit verslag tevoorschijn komt bij het zoeken op mijn naam en ook dat het (nog steeds) op internet te vinden is. Als ik ga googlen op 'verslag kenniscirkel' blijkt dit laatste dus helemaal niet zo bijzonder te zijn: ik kom dan nog meer verslagen tegen, ook van andere organisaties.

Een paar maanden geleden zat ik tot mijn verbazing op een website naar mijn uitvergrote Twitterprofielfoto te staren en vervolgens las ik dat mijn Twitteraccount $ 7.85 'worth' was! Ik heb net weer gekeken: de waarde van mijn account is inmiddels gedaald naar $ 7,15... Nieuwsgierig als ik soms ben, heb ik het account van ene Edo P. maar eens ingetypt en toen werd ik toch wel een beetje jaloers: € 385,45! Maar Edo P. wordt vervolgens vast weer jaloers op Rob C., want zijn account is € 1.055,60 waard :-). Bovenaan de website zag ik nu opeens wel de knop ‘Remove profile’ staan. Ik was benieuwd wat voor rare site dit was. Weer verder gegoogled en nu snap ik het:

'Sell your twitter account for profit'

'Sell your twitter name for cash with tweexchange' en

'Find out how much your twitter account is worth' (met leuk lijstje onderaan).

Dus als je een beetje krap bij kas zit…

In de bibliotheek ben ik het één keer tegengekomen dat iemand niet had uitgelogd op Hotmail en een aantal keren vond ik prints bij de printer met persoonlijke gegevens, zoals een cv.

Ik ben me nu nog meer bewust van het belang voorzichtig te zijn met wat ik op internet intyp. Ik denk dan ook aan berichten in de media, zoals over Facebook en Hotmail. Je wilt ervan uitgaan dat je gegevens goed beschermd zijn, maar die bescherming is helaas niet waterdicht.

En wat de bescherming van mijn eigen computer betreft, die laat ik al jaren met een gerust hart over aan mijn zoon die daar een talent voor heeft.

Twee vragen

Wat heb je tot nu toe gedaan met de zaken die je in 23Dingen hebt geleerd? Welke dingen gebruik je nog steeds, welke nieuwe dingen ben je gaan gebruiken en geef eens een aantal voorbeelden.

Na de Dingencursus in 2009/2010 heb ik sporadisch een blogberichtje geschreven voor het jeugdblog van de Bibliotheek Bergen, dat nu op de website van Bibliotheek Kennemerwaard staat.
Netvibes heb ik een poos actief gebruikt, maar langzaam maar zeker kwam dit in de vergeethoek terecht.
Ik maak nog steeds regelmatig gebruik van Picasa voor het delen van foto’s met familie en vrienden, maar dat deed ik daarvoor ook al. Is ook handig en makkelijk te combineren met smartphone en tablet.
Twitter gebruik ik eigenlijk alleen om te volgen en dan puur voor het werk. Tot de fusie met Bibliotheek Kennemerwaard gaf ik af en toe een tweetsuggestie door aan de twitteraar van Bibliotheek Bergen.
Op You Tube kijk ik weleens, maar dat deed ik al, maar ik zet er nooit iets op.
Het enige nieuwe ‘ding’ dat ik sinds een paar maanden thuis dagelijks ben gaan gebruiken is Symbaloo. Dit heb ik als startpagina ingesteld: met één klik naar Blauwe Brug om een vakantiedag aan te vragen, snel de laatste tweets tevoorschijn halen, nieuws lezen, je werk- of privémail openen enz.: superhandig en snel. Ik zou het niet erg vinden als de MyPip op het werk vervangen zou worden door het voor mij gebruiksvriendelijkere en handiger klikbare Symbaloo.
Aan een Facebookaccount heb ik tot nu toe geen behoefte gehad. En met de overige ‘dingen’ heb ik na de cursus niets meer gedaan.

Wat zou je graag willen realiseren. Wat vind je dat de bibliotheek zou moeten gaan oppakken als het gaat om het inzetten van sociale media.

Wat er nu is, de verschillende blogs, facebook en Twitter, is naar mijn idee precies goed en belangrijk. Je moet als bibliotheek naar buiten toe ook steeds kunnen laten zien dat je meegaat met de ontwikkelingen op digitaal gebied. Misschien iets vaker een filmpje plaatsen, met name op de homepage: als het beweegt en er komt ook nog geluid uit, trekt het al gauw de aandacht. Met daarnaast nog de succesvolle 7Dingencursus voor bibliotheekleden en de cursussen Verdiep- & 10 dingen' voor medewerkers, zou ik er op dit moment niets aan toe weten te voegen.

Boekenberg Spijkenisse: gedateerd of met vooruitziende blik?

Voor ik me ga verdiepen in allerlei nieuwe dingen eerst een oefenblogberichtje over een bibliotheek die me laatst opviel op internet: De Boekenberg, bijgenaamd ‘Het Louvre van Spijkenisse’, een indrukwekkend gebouw. Deze bibliotheek werd op 4 oktober officieel geopend door Prinses Laurentien.
Dan moet het wel een bijzondere bibliotheek zijn en dat is het ook:

'Hoofdfunctie van het gebouw is het huisvesten van de bibliotheek. Boekenberg Spijkenisse is een energie-efficiënt gebouw. In de toekomst kan het gebouw onafhankelijk worden van fossiele energiebronnen.

Boekenberg Spijkenisse is gestapeld gebouwd en heeft een glazen piramide van 26 meter. In de piramide is de bibliotheek gevestigd, die zichtbaar is voor iedere voorbijganger. In de bibliotheek zijn op brede terrassen de boekenkasten geplaatst, waardoor er letterlijk een boekenberg is ontstaan. De ontwerper van het gebouw, de Nederlandse architect Winy Maas wil hiermee inwoners van Spijkenisse uitnodigen om te (gaan) lezen.

In het gebouw zorgen planten niet alleen voor schaduw onder het glazen dak, maar ook voor een aangenaam binnenklimaat. Zonder de inzet van koelmachines en ketels wordt het klimaat in het bibliotheekgebouw geregeld. Boekenberg Spijkenisse heeft geen gasaansluiting en geen schoorsteen. Verdere technische voorzieningen zijn onder andere de inzet van regenwater voor spoeling van toiletten, automatisch werkende zonwering, vloerverwarming en -koeling in de bibliotheekruimten en toevoer van ventilatielucht bij de werkplekken in plaats van roosters in plafond.

Naast de bibliotheek zijn in het gebouw ook een MilieuHuis, een schaakvereniging en culturele en commerciële ruimtes ondergebracht.'

Het eerste dat me opviel was de prachtige architectuur en meteen daarna al die ‘ouderwetse’ boekenkasten. Waar zijn de stapeltjes? Waar de frontaal geplaatste boeken? Waar de snuffeltafels? Niks ‘winkelconcept’: gewoon alle boeken met de rug naar je toe! Zelfs op sommige plekken dusdanig, dat je de neiging moet weerstaan om ze geen zetje naar buiten te geven :-). En dan ook nog zo hoog: hoe kun je de hoge boeken in vredesnaam pakken? Nergens een ladder te bekennen...

In een stukje radio-uitzending van RTV Rijnmond kreeg ik antwoord op mijn vraag: de architect heeft de bibliotheek ontworpen met het idee dat er over een x-aantal jaren helemaal geen boeken meer zijn! De boekenkasten zijn uiteindelijk ‘slechts decor’. Tot en met de vierde plank kun je erbij. De bibliotheek krijgt in de toekomst andere functies en daar horen 'echte boeken' niet meer bij.

Wordt de bibliotheek dan uiteindelijk een soort buurthuis? Een culturele instelling? Maar daar zijn er toch al zoveel van? Ik ben heel benieuwd hoe de bibliotheek zich de komende jaren ontwikkelt. Voorlopig komen de meeste bezoekers nog steeds vooral voor de boeken. Een beetje winkelconcept hier en daar zou in Spijkenisse volgens mij geen kwaad kunnen, maar daar zal de architect vast anders over denken. En als ik ooit in de buurt van dit ‘Louvre’ ben, ga ik zeker rondkijken. En misschien wel een kraantje regelen voor een heel hoog boek… :-)

Voor de doorzetters nog een filmpje van de officiële opening: